ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑΣ

σπυριδων_κοτσιναςΟ Σπυρίδων Κώτσινας του Χρήστου και της Παναγιώτας το γένος Μάνδρου γεννήθηκε το 1909 στη Βλαχοκερασιά Αρκαδίας όπου περάτωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση του (Δημοτικό). Στη συνέχεια εισήχθη πρώτος στο Γυμνάσιο Σπάρτης απ’ όπου απεφοίτησε αριστούχος. Φοίτησε στην Υγειονομική Σχολή της Αθήνας (νυν Σχολή Δημόσιας Υγείας) και παίρνοντας το πτυχίο του τοποθετήθηκε εις το Κέντρο Υγείας Σερρών ως Επόπτης Εξυγιάνσεως.
 
Πριν τον πόλεμο του 1940 μετετέθη στην Θεσσαλονίκη όπου φοίτησε στο Foundation of Near East διακρινόμενος για τις επιδόσεις του τόσο στην θεωρία όσο και στην πράξη. Έλαβε μέρος εις το Αλβανικό Έπος του 1940 υπηρετώντας ως έφεδρος αξιωματικός. 
 
Μετά το τέλος του πολέμου, μετατίθεται στην Καλαμάτα όπου πολιτογραφήθηκε Καλαματιανός αφού ενυμφεύθη την αξιαγάπητη Παναγιώτα (Τίτσα) Παπαδοπούλου και παρέμεινε έως το 1963-4 υπηρετώντας εις το Υγειονομικό Κέντρο ως Προϊστάμενος αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις για το ήθος, τον ακέραιο χαρακτήρα και την καλοσύνη του, τόσο εις τους συνεργάτες  του όσο και στην κοινωνία της Καλαμάτας. Το 1964 ερχόμενος στην Αθήνα, υπηρέτησε εις το Υγειονομικό Κέντρο Βύρωνος και στη συνέχεια εις το Υγειονομικό Κέντρο Αθηνών. 
 
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του διακρίθηκε ως Προϊστάμενος διαφόρων Υπηρεσιών του Υπουργείου Υγείας, μετέχοντας εις Διοικητικά Συμβούλια νοσοκομείων, παιδικών σταθμών, επιτροπές κ.α., εμπνέοντας εις τους υφισταμένους μα και στους ανωτέρους, την αγάπη, το σεβασμό και την εκτίμηση για την ευρυμάθεια, την αμεροληψία και τις αρετές που συνέθεταν  τον αδαμάντινο χαρακτήρα του. 
Δίδαξε την Δημόσια Υγεία στις Στρατιωτικές Σχολές και τις Σχολές Αστυνομίας και Χωροφυλακής. 
 
Τελειώνοντας ευδοκίμως την υπαλληλική του καριέρα στην Αθήνα κατέχοντας σωρεία ευφήμων μνειών που του απενεμήθηκαν από την πολιτεία ως ελάχιστη αναγνώριση για το έργο του, ασχολήθηκε με τα κοινωνικά και ειδικότερα με τον αγαπημένο του Σύλλογο Βλαχοκερασιωτών διατελώντας περισσότερο της δεκαετίας Πρόεδρος των εν Αθήναις πατριωτών. Ως πρόεδρος του Συλλόγου υπήρξε ιδιαίτερα δραστήριος, οργανώνοντας συνεστιάσεις, επισκέψεις εις το αγαπημένο του χωριό καθώς και την διάδοση εις τα πέρατα του κόσμου της εφημερίδας που εξέδιδε «Η φωνή του Χωριού μας». Παράλληλα φρόντιζε και για την οικονομική ενίσχυση της Εκκλησίας του χωριού από τις ενισχύσεις των απανταχού Βλαχοκερασιωτών. Κύριο μέλημα του ήταν η επίλυση των προβλημάτων του χωριού μεσολαβώντας εις την Κεντρική Εξουσία δια τούτο.
 
Υπήρξε ο πολυαγαπημένος πατέρας για τις δύο κόρες του Αγγελικής (Κικής) Κώτσινα –Παπασταθοπούλου συζ. του ιατρού καρδιολόγου Κωνσταντίνου Παπασταθόπουλου και της Χαρίκλειας (Χάρις) Κώτσινα-Σγουρέα συζ. του ιατρού ακτινολόγου Ιωάννου Σγουρέα καθώς και αξιολάτρευτος παππούς για τα τέσσερα εγγόνια του Πέγκυ, Λήδα, Ιάσων και Δανάη. 
 
Απεβίωσε το Νοέμβριο του 1995 βυθίζοντας στην θλίψη τους δικούς του ανθρώπους και τους φίλους του. Ο Σπυρίδων Κώτσινας θα μείνει πάντα ζωντανός στην καρδιά και στη μνήμη μας.
5/7/2016
 
Δείγμα έργου: