ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑΣ

kontogiannis-s.jpgΟ βασικός χορηγός του μνημείου
        
 Γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της κατοχής, το 1942, στη Βλαχοκερασιά, παιδί του Γρηγορίου και της Κωνσταντίνας Κοντο-γιάννη και αδελφός του Κώστα του «καπετάνιου» και του Ναπολέοντα. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο χωριό του και συνέχισε τη φοίτησή του σε Γυμνάσιο της Τρίπολης. Δούλευε με όρεξη στο μπακάλικο και στο κρεοπωλείο του πατέρα του, έχοντας όνειρο να ανοίξει δικό του μαγαζί. Εκεί απόκτησε τις πρώτες εμπειρίες σχετικά με το εμπόριο και "ξύπνησε" ακούγοντας ιστορίες συγχωριανών μας που έπιναν το κρασάκι τους, για να χαλαρώσουν το βράδυ σε παράπλευρο χώρο του μαγαζιού. Του άρεσε να πουλάει τα κατοσταράκια και να τα καταγράφει στο δευτέρι, για να καταμετρηθούν αργότερα.
 
Το 1965 μετά το στρατό δραστηριοποιήθηκε στην Αθήνα.  Άνοιξε μπακάλικο στη Δάφνη και  ρίχτηκε στον αγώνα μαζί με το Ναπολέοντα. Ήταν καλός έμπορος, επέδειξε μεγάλη εργατικότητα, δούλευε ασταμάτητα από το πρωί έως το βράδυ και πράγματι έκανε προκοπή. Αργότερα έγινε μέτοχος σε μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ και πρόεδρος στην εταιρεία Γαλαξίας. Ήταν σε όλους αγαπητός. Διακρίθηκε για το επιχειρηματικό του πνεύμα και την τιμιότητά του. Δεν ήθελε να του θίξεις υπάλληλο και βοηθούσε όποιον είχε ανάγκη.
 
Αγαπούσε τη Βλαχοκερασιά και χαιρόταν τις συντροφιές των συγχωριανών του στα καφενεία, πάντα πρόθυμος να κεράσει τους πάντες. Αγαπητό στέκι του η καφετέρια του Σπύρου, λίγο πιο κάτω από το σπίτι του. Οραματιζόταν να γίνει η αποχέτευση στο χωριό, που τη θεωρούσε έργο υποδομής και είχε δεσμευτεί αν προχωρούσε το έργο να έδινε ένα μεγάλο ποσό. Δεν πρόλαβε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Έφυγε το 2011 πρόωρα από τη ζωή και το χωριό του.
 
Έγινε όμως ο βασικός χορηγός του ανδριάντα του καπετάν Γιάννακα στην είσοδο του χωριού. Χάρη και στη γενναία συνεισφορά του στήθηκε το μνημείο.
 
Υπήρξε θετική παρουσία στη ζωή, η απουσία του είναι αισθητή σε όλους μας.
 
Αγγελική Κατσαφάνα “Φωνή της Βλαχοκερασιάς», Φύλλο 2, Απρίλιος 2014, σ. 5